Twee gedichten haalden de 2e ronde van de Turing Gedichtenwedstrijd. De diagnose en De Erfenis. Lees hier de commentaar van de Turing jury 2018:

 

  • Over 'de diagnose' Mooi gedicht waarin het falen van het lichaam tegelijkertijd van buiten en van binnen wordt beschreven. De boze en nuchtere vaststelling "Sommige mensen deugen enkel als compost./Ik weet dat." werkt heel goed als einde. Wellicht is de bundel Slordig met geluk (2016) van Menno Wigman interessant voor u.

 

  • Over de erfenis: Een op het eerste gezicht troosteloos gedicht, over een vervallen huis als enige wat nog overblijft na het overlijden van de ouders van de 'ik'persoon. Het is een trip naar het verleden, waarbij de ik herinneringen ophaalt, maar de realiteit van het nu helaas niet kan ontkennen. De beschrijving en de beelden over het huis zijn filmisch, origineel (de glijbaan steekt haar tong naar me uit) Het gedicht vormt een mooi geheel. De positieve noot op het einde zorgt ervoor dat dit gedicht méér is dan een triest relaas van hoe iemand alleen achterblijft. Knap.